De Italiaanse minister Carlo Giovanardi heeft gezorgd voor een diplomatieke rel met Nederland. Giovanardi, die de weinig belangrijke portefeuille van 'relaties tot het parlement' beheert, heeft in een radioprogramma de Nederlandse euthanasiewetgeving vergeleken met nazipraktijken. Ondanks protesten van Nederlandse zijde weigert hij zijn woorden terug te nemen.
De komst van het Zwitserse Dignitas, dat hulp bij zelfdoding biedt, heeft in Duitsland de discussie rond het thema euthanasie opnieuw doen oplaaien. Euthanasie blijkt nog altijd een buitengewoon beladen onderwerp. Opvallend is dat Nederland in deze discussie regelmatig wordt aangehaald als negatief voorbeeld voor de legalisering van euthanasie.
Tussen al het rumoer rond de vorming van een nieuwe regeringscoalitie door werd in de Duitse media de afgelopen weken plotseling ook over euthanasie gedebatteerd. Aanstichter van het hernieuwde debat blijkt de Zwitserse organisatie Dignitas. Deze ‘sterfhulporganisatie’ biedt mensen die hun leven willen beëindigen uitzicht op een dodelijke hoeveelheid slaapmiddel, die ze zelf tot zich moeten nemen. Er is dus sprake van hulp bij zelfdoding, en niet van actieve euthanasie, waarbij een arts medicatie toedient die tot de dood van de patiënt leidt.
De Nederlandse euthanasiewet leidt tot inconsistente beslissingen en moet worden afgeschaft, aldus promovendus Fred Hamburg. Hij maakte een computermodel dat artsen moet helpen besluiten. ‘Iemand doodmaken is geen rocket science, maar eenvoudige technologie.’
Nederlandse artsen krijgen jaarlijks zo’n tienduizend directe euthanasieverzoeken. Slechts veertig procent daarvan wordt gehonoreerd. Volgens de Nederlandse euthanasiewet uit 2002 mag een arts ingaan op het euthanasieverzoek als die de overtuiging heeft dat de patiënt ‘ondraaglijk lijdt’
‘Is het mogelijk’, vroeg Fred Hamburg zich af, om een computermodel te ontwikkelen dat de arts helpt bij het nemen van zo’n euthanasiebeslissing?’ Kennissystemen worden immers al succesvol toegepast op andere terreinen in de gezondheidszorg en in het recht (in Amsterdam beslist de computer al of iemand een bijstandsuitkering krijgt). Hamburg, die in Leiden rechten en medicijnen studeerde en nu werkt als docent besliskunde aan de Hogeschool Rotterdam, onderzocht daarom hoe artsen beslissingen nemen en hoe de huidige euthanasiewetgeving in elkaar steekt.
In Nederland mogen artsen op basis van de Wet Toetsing Levensbeëindiging zonder een scherp criterium beslissen over een verzoek tot euthanasie.
In zo’n beslispraktijk is het onwaarschijnlijk dat alle beslissingen consistent genomen worden. De vraag kan derhalve worden opgeworpen of het mogelijk is om een kennissysteem te maken dat euthanasiebeslissingen ondersteunt opdat vorenbedoeld de consistentie wordt verbeterd.
De Leidse promovendus Fred Hamburg heeft in zijn proefschrift Een Computermodel voor het Ondersteunen van Euthanasiebeslissingen een model voor zo’n kennissysteem ontworpen. Hij heeft daarmee een eerste stap gezet op weg naar de ontwikkeling van computersystemen die met ethische problemen kunnen omgaan. Het model draagt de naam ‘Kwaliteit van Leven’ (KVL) en luidt voor juristen èn artsen een gehele nieuwe periode in van denken over euthanasie (en de wetgeving daaromtrent). Met de totstandkoming van dit model is er sprake van een interdisciplinaire doorbraak.
ROTTERDAM - Abortus en enthanasie, dat zijn ideetjes die hoofdredacteur Hummie van der Tonnekreek voor
Big Brother in gedachten heeft. Dat zegt ze in een interview met de Volkskrant.
,,Ik zou een programma waarin een deelnemer euthanasie wil plegen zeker interessant vinden. Zo'n Big Brother zou ik best kunnen maken. Daar zou mijn geweten niet van in de war raken. Het zou wel aan heel veel randvoorwaarden moeten voldoen. Het is niet voor de fun.
